خدا ...
در آن لحظه كه احساس كردم زندگي به پايان رسيده است،
در آن لحظه كه در تاريكي تنهايي نفسهايم به شماره
افتاده بود و اشكهايم بي اختيار روي گونه هايم ميلغزيد
آمدي و دريچه اي به رويم گشودي و خورشيد را به
آسمان تاريك روياهايم هديه كردي ،
خدايا !
من راهي طولاني در پيش دارم ، جاده اي پر فرازو نشيب
اما ميدانم در آغوش گرم تو مجالي براي اضطراب نمي ماند،
پس بگذار لحظه اي در آغوشت آرام و بي صدا بگريم.
سنگيني باري كه
" خدا "
بر دوش ما مي گذارد آنقدر نيست
كه كمرمان را خرد كند
آنقدر است كه ما را
براي دعا
به زانو در آورد...
مشكل انسانهاي بزرگ
را
متعالي ميسازد
و
انسانهاي كوچك را
متلاشي !
دكتر شريعتي
آنچه ما هستيم هديه ايست از طرف
خداوند به ما
و آنچه ما ميشويم هديه ايست از طرف
ما به خداوند......
پس بيا بهترين باشيم.
لحظات شادي خدا را ستايش كن
لحظات سختي خدا را جستجو كن
لحظات آرامش خدا را مناجات كن
لحظات درد آور به خدا
و
در تمام لحظات خدا را شكر كن.
" با كسي كه ديدارش شما را به ياد خدا اندازد و گفتارش به علم شما بيفزايد و رفتارش شما را به آخرت متوجه كند ، هم نشيني كن "
حضرت عيسي (ع)
من و خداوند هر روز صبح فراموش ميكنيم
" او "
خطاهاي من را و
" من "
لطف او را !
